Dla kogo

Dla młodych osób, które doświadczają przeciążenia, wahań nastroju, trudności w relacjach w szkole, rodzinie czy kontaktach z innymi ludźmi. Także dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć siebie i swoje reakcje.

Wsparcie dla młodzieży

Dla większej stabilności
emocjonalnej i poczucia bezpieczeństwa.

Aby uporządkować to, co się dzieje, nazwać własne reakcje i znaleźć sposób radzenia sobie z codziennością. Aby wzmocnić poczucie wpływu i samodzielności.

Bywa tak, że to, co przeżywasz, albo sposób, w jaki reagujesz, nie jest przypadkowy. Wtedy rozmowa z psychologiem nie jest „ostatnią deską ratunku”, ale świadomym krokiem, by lepiej zrozumieć siebie i to, co się z Tobą dzieje. Jeśli okaże się to potrzebne, proponujemy pogłębione przyjrzenie się sytuacji – przez rozmowy, obserwację i badania.

Wspólnie ustalamy formę współpracy, która sprzyja realnej zmianie – takiej, którą można zauważyć w codziennym życiu, w samopoczuciu i w sposobie radzenia sobie z wyzwaniami.

Ścieżka pomocy - od rozpoznania do zmiany

Na początku określamy kontekst i zakres trudności, by uchwycić obszar wymagający zmiany. Następnie porządkujemy sposób funkcjonowania – emocje, reakcje i wzorce widoczne w codziennych sytuacjach. W dalszej pracy skupiamy się na mechanizmach podtrzymujących trudność oraz na budowaniu większej świadomości i wpływu. Na końcu utrwalamy wprowadzone zmiany, korzystając z narzędzi wspierających stabilność w codziennym funkcjonowaniu.

FAQ

Pytania, które pojawiają się naturalnie
i odpowiedzi, które porządkują proces.

Pytania pojawiające się na początku drogi terapeutycznej są naturalną częścią procesu. Odpowiedzi zebrane w tym miejscu porządkują pierwsze wątpliwości, nadają im kontekst i pomagają lepiej zrozumieć, czego można się spodziewać, zanim pojawi się własne doświadczenie pracy.

Nie zawsze. Pierwsza konsultacja zazwyczaj odbywa się z rodzicem, choć nastolatek może w niej uczestniczyć, jeśli wyraża taką chęć.

Tak – w granicach bezpieczeństwa.
Rodzic otrzymuje informacje ogólne, natomiast szczegóły spotkań pozostają poufne, chyba że istnieje zagrożenie zdrowia lub życia.

  • stres, napięcie, lęk,
  • obniżony nastrój, kryzysy emocjonalne,
  • problemy z koncentracją, snem, motywacją,
  • trudności szkolne i rówieśnicze,
  • wypalenie, presja, samokrytyka,
  • zaburzenia funkcjonowania emocjonalnego.

Na sesję – tak (za zgodą rodzica).
Odbiór po wizycie i odpowiedzialność pozostają po stronie opiekuna.

  • ustalenie celu wspólnie z rodzicem i nastolatkiem,
  • sesje indywidualne 1:1,
  • spotkania co 1–2 tygodnie,
  • okresowe omówienia postępów (z zachowaniem poufności treści).

Tak. To często kluczowa część procesu.